ذكر وقايع سال چهار صد و نودم از رحلت خير البشر از جمله وقايع اين سال آنكه در ماه صفر كيقباد بن هزاراسب ديلمى بعد از آنكه مدّت دوازده سال حاكم قلعهء تكريت و آن نواحى بود ، آن قلعه را تسليم سيف الدّوله نمود . مجملى از احوال قلعهء تكريت و آن نواحى ، كه در استحكام و متانت از ساير قلاع ولايت جزيره و دياربكر ممتاز است ، آن است كه اصل آن قلعه از بنى مقن العقيليين « 1 » بوده و تا آخر سنهء سبع و عشرين و اربعمائه « 2 » هجرى در دست رافع بن حسين بود . بعد از فوت رافع ، در سال مذكور ، برادرزادهء او ابو منعه حميس بن تغلب بن حمّاد بر آن قلعه استيلا يافت و از اموال عمّ خود رافع ، پانصد هزار دينار نقد و غير آن از اسباب و حلّى بىشمار به دست او افتاد و مدّت هشت سال ابو منعهء مذكور حاكم آن قلعه بود . بعد از فوت ابو منعه ، پسرش ، ابو غشام ، والى آن قلعه گشت و مدّت نه سال ابو غشام حكومت آن قلعه كرد و بعد از انقضاى آن مدّت برادرش عيسى بن ابو منعه جماعتى را با خود متّفق گردانيده ابو غشام را گرفته در زندان كرد و خود بر آن قلعه استيلا يافت . مدّت چهار سال ، عيسى مذكور حكومت آن ديار به استقلال مىكرد تا آنكه در سنهء ثمان و اربعين و اربعمائه « 3 » هجرى عبور سلطان طغرل بيگ فرستاده هر سال مبلغى معيّن قبول نموده و چون طغرل بيگ از آن نواحى بيرون رفت ، زن عيسى مذكور به توهّم آنكه مبادا بعد از موت شوهرش ابو غشام را از بند بيرون آورند و زمام مهام اين قلعه را به دست او سپارند ، قصد

--> ( 1 ) . هر سه نسخه : بنى مقر فقليين . ( 2 ) . چهار صد و بيست و هفت . - و . ( 3 ) . چهار صد و چهل و هشت . - و .